۲۰ سال ديگر،تولد انسان هزارساله؟!
بر اساس ادعاهاي «اوبري دوگري» ـ متخصص زيست پزشكي امراض پيري و دانشمند ارشد انجمن «تحقيقات طول عمر انسان» انگلستان، ما شاهد حضور نخستين انساني خواهيم بود كه ۱۵۰ سالگي خود را ميبيند و نيز اولين انسان با امكان داشتن طول عمر يكهزار سال ، تا ۲۰ سال ديگر قدم به عرصه حيات ميگذارد.
به گزارش گروه خبری "بوشهرنیوز" به نقل از ايسنا، به ادعاي «دوگري» پزشكان قادر خواهند بود كه در طول زندگي اين انسان ۱۵۰ ساله ، به ابزارهاي مورد نياز براي درمان پيري و بيماريهاي ناشي از آن دست پيدا كرده و طول عمر انسان را براي مدت نامحدودي افزايش دهند.
وي شانس قطعيت «كنترل پزشكي طول عمر انسان» را تا ۲۵ سال آينده ۵۰ ـ ۵۰ مي خواند و پيشبيني ميكند كه مردم براي كنترل منظم سلامت خود به پزشكان مراجعه كرده و به درمانهايي از جمله ژن درماني ، سلول درماني، شبيه سازي سيستم ايمني و ديگر فنون پيشرفته پزشكي ، پرداخته و بدن خود را در وضعيت مطلوبي نگه ميدارند.
دوگري پيري را يك عمر انباشتگي آسيبهاي سلولي و مولكولي در سراسر بدن توصيف كرده و ميگويد: هدف اين است كه افراد در استفاده از آنچه پيرپزشكي پيشگيرانه خوانده ميشود و در آن فرد به درمان دورهاي آسيبهاي مولكولي و سلولي قبل از ورود به سطح بيماريزا خواهند پرداخت، درگير شود.
اين موضوع كه در آينده اميد به زندگي تا چه اندازه و با چه سرعتي افزايش خواهد يافت، موضوع بسياري از بحثهاي كنوني است، اما گرايش كلي كاملا مشخص است. سالانه حدود سه ماه به ميزان اميد به زندگي افزوده شده و متخصصان پيشبيني ميكنند تا سال ۲۰۳۰ حدود يك ميليون انسان بيش از يكصد سال عمر خواهند كرد.
تا به امروز ركورد طولانيترين عمر در جهان به يك انسان ۱۲۲ ساله تعلق داشته و به گفته دانشمندان تا پايان سال ۲۰۱۰ بيش از ۴۴ هزار فرد يكصد ساله در ژاپن زندگي كردهاند. با اين حال برخي از كارشناسان بر اين باورند كه گرايش موجود به سوي افزايش طول عمر ممكن است به واسطه پديده چاقي همگاني كه جوامع ثروتمند و در حال توسعه را تحت تاثير خود قرار داده ، دچار اختلال شود.
ممكن است نظريه دكتر دوگري دور از دسترس به نظر برسد، اما جايزه ۲۰ هزار دلاري موسسه فناوري ماساچوست در سال ۲۰۱۰ براي بيولوژيست مولكولي كه نشان داد نظريه دوگري اشتباه بوده، به جايي نرسيده است. با اين حال، برخي دانشمندان اين نظريه را كاذب خوانده و آن را در مرحله ابتدايي آزمايش و بررسي اعلام كردند.
به گفته دوگري اين نظريه با هدف زنده نگهداشتن مردم در شرايط ناسالم نيست، بلكه هدف جلوگيري از بيمار شدن مردم با وجود بالا رفتن سن است.
دوگري آسيبهاي ناشي از پيري را به هفت دسته اصلي تقسيم ميكند كه براي هر كدام فنون درماني خاصي بايد در نظر گرفته شود.
به گفته وي در حالي كه علم در برخي از اين دسته بنديها هنوز در مرحله ابتدايي خود به سر ميبرد، برخي از اين علوم در اين دستهبنديها به مرحله تكاملي مورد نظر دست پيدا كردهاند. براي مثال درمان با سلولهاي بنيادي، بزرگترين اين دستهبنديها محسوب شده كه اكنون در مرحله باليني قرار دارد. بيماريهاي قلبي و عروقي كه در حال حاضر بزرگترين قاتل انسان ها در سراسر جهان به شمار ميروند، هنوز راه زيادي تا درمان قطعي دارند. در بيماريهاي قلبي كه منجر به نقصان عملكرد قلب، حملات و ايستهاي قلبي ميشود، انباشت انواع خاصي از زبالههاي مولكولي به تعبير دوگري، صورت ميگيرد كه محصول جانبي فرايند سوخت و ساز بدن هستند و بدن انسان قادر به مصرف و يا نابودي آنها نيست.
دوگري در حال حاضر در حال كار با گروهي از دانشمندان آمريكايي براي شناسايي آنزيمها در ساير گونههايي است كه قابليت از بين بردن اين زباله هاي مولكولي و پاكسازي سلولها را دارا هستند و هدف نهايي اين است كه با ژن درماني اين توانايي را به انسانها انتقال دهند.
اين دانشمند انگليسي از پيشبيني دقيق طول عمر انسان در آينده خودداري كرده، اما معتقد است كه با هر پيشرفت اساسي در زمينه طول عمر انسان دانشمندان خواهند توانست زمان بيشتري براي پيشرفت هاي علمي به دست آورند.
به گزارش گروه خبری "بوشهرنیوز" به نقل از ايسنا، به ادعاي «دوگري» پزشكان قادر خواهند بود كه در طول زندگي اين انسان ۱۵۰ ساله ، به ابزارهاي مورد نياز براي درمان پيري و بيماريهاي ناشي از آن دست پيدا كرده و طول عمر انسان را براي مدت نامحدودي افزايش دهند.
وي شانس قطعيت «كنترل پزشكي طول عمر انسان» را تا ۲۵ سال آينده ۵۰ ـ ۵۰ مي خواند و پيشبيني ميكند كه مردم براي كنترل منظم سلامت خود به پزشكان مراجعه كرده و به درمانهايي از جمله ژن درماني ، سلول درماني، شبيه سازي سيستم ايمني و ديگر فنون پيشرفته پزشكي ، پرداخته و بدن خود را در وضعيت مطلوبي نگه ميدارند.
دوگري پيري را يك عمر انباشتگي آسيبهاي سلولي و مولكولي در سراسر بدن توصيف كرده و ميگويد: هدف اين است كه افراد در استفاده از آنچه پيرپزشكي پيشگيرانه خوانده ميشود و در آن فرد به درمان دورهاي آسيبهاي مولكولي و سلولي قبل از ورود به سطح بيماريزا خواهند پرداخت، درگير شود.
اين موضوع كه در آينده اميد به زندگي تا چه اندازه و با چه سرعتي افزايش خواهد يافت، موضوع بسياري از بحثهاي كنوني است، اما گرايش كلي كاملا مشخص است. سالانه حدود سه ماه به ميزان اميد به زندگي افزوده شده و متخصصان پيشبيني ميكنند تا سال ۲۰۳۰ حدود يك ميليون انسان بيش از يكصد سال عمر خواهند كرد.
تا به امروز ركورد طولانيترين عمر در جهان به يك انسان ۱۲۲ ساله تعلق داشته و به گفته دانشمندان تا پايان سال ۲۰۱۰ بيش از ۴۴ هزار فرد يكصد ساله در ژاپن زندگي كردهاند. با اين حال برخي از كارشناسان بر اين باورند كه گرايش موجود به سوي افزايش طول عمر ممكن است به واسطه پديده چاقي همگاني كه جوامع ثروتمند و در حال توسعه را تحت تاثير خود قرار داده ، دچار اختلال شود.
ممكن است نظريه دكتر دوگري دور از دسترس به نظر برسد، اما جايزه ۲۰ هزار دلاري موسسه فناوري ماساچوست در سال ۲۰۱۰ براي بيولوژيست مولكولي كه نشان داد نظريه دوگري اشتباه بوده، به جايي نرسيده است. با اين حال، برخي دانشمندان اين نظريه را كاذب خوانده و آن را در مرحله ابتدايي آزمايش و بررسي اعلام كردند.
به گفته دوگري اين نظريه با هدف زنده نگهداشتن مردم در شرايط ناسالم نيست، بلكه هدف جلوگيري از بيمار شدن مردم با وجود بالا رفتن سن است.
دوگري آسيبهاي ناشي از پيري را به هفت دسته اصلي تقسيم ميكند كه براي هر كدام فنون درماني خاصي بايد در نظر گرفته شود.
به گفته وي در حالي كه علم در برخي از اين دسته بنديها هنوز در مرحله ابتدايي خود به سر ميبرد، برخي از اين علوم در اين دستهبنديها به مرحله تكاملي مورد نظر دست پيدا كردهاند. براي مثال درمان با سلولهاي بنيادي، بزرگترين اين دستهبنديها محسوب شده كه اكنون در مرحله باليني قرار دارد. بيماريهاي قلبي و عروقي كه در حال حاضر بزرگترين قاتل انسان ها در سراسر جهان به شمار ميروند، هنوز راه زيادي تا درمان قطعي دارند. در بيماريهاي قلبي كه منجر به نقصان عملكرد قلب، حملات و ايستهاي قلبي ميشود، انباشت انواع خاصي از زبالههاي مولكولي به تعبير دوگري، صورت ميگيرد كه محصول جانبي فرايند سوخت و ساز بدن هستند و بدن انسان قادر به مصرف و يا نابودي آنها نيست.
دوگري در حال حاضر در حال كار با گروهي از دانشمندان آمريكايي براي شناسايي آنزيمها در ساير گونههايي است كه قابليت از بين بردن اين زباله هاي مولكولي و پاكسازي سلولها را دارا هستند و هدف نهايي اين است كه با ژن درماني اين توانايي را به انسانها انتقال دهند.
اين دانشمند انگليسي از پيشبيني دقيق طول عمر انسان در آينده خودداري كرده، اما معتقد است كه با هر پيشرفت اساسي در زمينه طول عمر انسان دانشمندان خواهند توانست زمان بيشتري براي پيشرفت هاي علمي به دست آورند.
+ نوشته شده در پنجشنبه شانزدهم تیر ۱۳۹۰ ساعت 17:14 توسط س-ب
|